Aino, Japans, Paleosiberische talen en meer (1) Aino

Kaart van het gebied waar Aino (Ainu/Ainoe) in Japan en Rusland werd gesproken

Kaart van het gebied waar Aino (Ainu/Ainoe) in Japan en Rusland werd gesproken

In de grote Euraziatische vlakte, tussen Noorwegen en de Beringstraat leefden tienduizend jaar geleden, aan het einde van de laatste ijstijd, volkeren die de toekomst van de mensheid in grote mate zouden bepalen. De cultuur van de VS, Turkije, India, China, en Korea om enkele van de grote economische powerhouses van vandaag te vermelden zijn cultureel schatplichtig aan de volkeren die hadden leren omgaan met onder andere grote kou.

Het wordt een lange verkenning. We beginnen met de meest bescheidene van de vele volkeren die in Eurazië leefden, diegene waarvan we vandaag nog sporen vinden, de Oost-Aziatische of paleosiberische volkeren en hun talen.

Het Oosten van Siberië leefden verschillende volkeren die talen spraken die met elkaar verwant of door elkaar beïnvloed waren: Joekagieren, Tsjoektsjen (Engels: Chukchi), Kamtsjadalen , Korjaken, Aleoeten en vele andere zoals de Aino (of Ainoe of Ainu) van Japan en Rusland. De Aino, het volk dat ooit heel Japan en eilanden ten noorden van Japan bevolkte. De Aino werden de afgelopen eeuwen opgeslorpt en teruggedrongen naar de noordelijkste eilanden van Japan zoals Sakhalin. Er leefden Aino op Sakhalin en de eilandengroep de Koerillen in de Stille Oceaan .

Het Aino

In de Ainotaal betekent Aino ‘menselijk wezen’.  Wereldwijd noemden veel jagers en verzamelaars hun clan of stam, ‘mensen’.

De taal Aino wordt door sommige onderzoekers beschouwd als een taalisolaat, dit is een taal die volledig los staat van andere zoals Baskisch en Etruskisch. De bekende linguïst Joseph Greenberg deelde Aino in bij een groep met het Koreaans en het Japans. Aino wordt door nog andere onderzoekers ingedeeld bij de paleosiberische talen. Het Aino kent op een aantal punten overeenkomsten met die talen.

Bijvoorbeeld:

  • ·          a’te (Tsjoektsji), vader.
  • ·         athak, adak (Aleoet), vader.
  • ·         atsa (Aino), nonkel.
  • ·         etsi’e (Joekagiers), ‘vader.’
  • ·         atsitse (Korjaaks), grootvader’

Een ander voorbeeld:

  • ·         apa (Aino), vader.
  • ·         A’pa (Tsjoektsji), vader.
  • ·         apats (Kamtsjadaals), vader.

Zelfs met de uiterst westelijke kant van de Euraziatische vlakte lijkt er een verband te zijn. Voorbeeld:

  • ·         In het Fins: aki (Vogul) [Mansi], nonkel langs vaderszijde.
  • ·         In de Aino-taal vinden we dezelfde term aki, maar met de betekenis ‘ jongere broer’.

Een aantal taalonderzoekers ziet verwantschap tussen Altaïsche talen (Turkse, Mongoolse) en Fins-Oegrische talen (daarbij horen Hongaars, Fins, Ests, Saami (Laps) enzovoort). Zij spreken van een Oeral-Altaïsche taalgroep.

Aino kan onderdeel geweest zijn van de paleosiberische talen die zich na de ijstijd uit Centraal-Azië naar het noorden en het oosten verspreidden tot op de eilanden van de Stille Oceaan. Aino kunnen door Korea heen gereisd zijn en zo Japan bereikt hebben waar mensen woonden die mogelijk verwant waren met Austronesiërs. Uit de fusie ontstond de Jomoncultuur.

Veel later kan Korea door Altaïsch sprekende volkeren veroverd zijn die rond 300 VOT de stap naar Japan zetten en daar de Aino aantroffen.

Dat Aino, Japans en Koreaans met elkaar verwant zijn wordt door veel academici aanvaard maar niet door allemaal. Het DNA-onderzoek van de afgelopen jaren maakt de verspreiding van mensen en dus mogelijkerwijs ook talen uit Centraal-Azië naar Siberië, Noord-China en dan Korea en Japan toch een aanvaardbare werkhypothese.

Proto-Japans en Koreaans

Gedurende het Yayoitijdperk (300 VOT, Voor Onze Tijd, tot 250 VOT) was de taal van de Zuid-Koreanen en het proto-Japans waarschijnlijk identiek. Mettertijd werd de taal op het eiland beïnvloed door de fonetiek van de Aino en hun Jomoncultuur. Aino had geen lettergrepen die op medeklinkers eindigden, dus konden ze dergelijke lettergrepen niet duidelijk verstaan. Japans en Koreaans begonnen apart te evolueren tussen 2300 en 1800 jaar geleden. Koreaans heeft zuidelijke elementen verloren en Japans noordelijke elementen. Japans en Koreaans hebben een nauw verwante structuur voor wat betreft hun syntaxis zodat vooral Japans in zijn oudste vorm als een Altaïsche taal kan beschouwd worden.

Overeenkomst met Altaïsche talen

Japans is volgens sommigen een soort creools met een Altaïsche grammaticale substructuur en een woordenschat waarvan de kern Austronesisch is. Het oud-Japans heeft klinkers in overeenstemming met wat in de Altaïsche talen als de Turkse, Mongoolse en Toengoesische talen (b.v. Mantsjoe uit Noordoost-China) voorkomt. Rond de 10de eeuw verdween dit echter uit het Japans. Fonetisch behoort Japans tot de groep talen van de ‘zuidelijke eilanden’, de austronesische talen.

 Marc.Vermeersch@gmail.com

Andere blogs over taal?
Het probleem van het thuisland van Afro-Aziatisch (1) Afro-Aziatisch
Het probleem van het thuisland van Afro-Aziatisch (2) en het ontstaan van de landbouw
Het probleem van het thuisland van Afro-Aziatisch (3) reizende genen
Over Etruskisch:
De oorsprong van de Etrusken
Over Turks en Japans:
Een verband tussen Turks en Japans
Over paleosiberische talen waaronder Tsjoektsjisch:
De domesticatie van wilde dieren (10 a) het rendier  bij de Tsjoektsjen
Over Altaïsche talen, Aino, Japans en paleo-siberisch:
Aino, Japans, Paleosiberische talen en meer (1) Aino

In: Marc Vermeersch,
De geschiedenis van de mens. Deel I, Jagers en verzamelaars.
Boek 2, de maatschappij van jagers en verzamelaars, 472 pagina’s.
vindt u 15 bladzijden over:
De grote taalgroepen in de wereld: p.365-379.
o.a.  deoudste (klik)talen, Dravidisch, Inuit-Aleoet, Amerind, Fins-Oegrisch, Baskisch enzovoort.

 

Advertenties

Over marc vermeersch

Sedert 2002 werk ik aan een "geschiedenis van de mens". In 2008 verschenen twee boeken over jagers en verzamelaars. in 2012 verscheen het boek van mijn doctoraat. Boek 3 over het ontstaan van landbouw en veeteelt in Zuidwest-Azië verscheen in oktober 2014. De volgende jaren werk ik aan Boek 4 over landbouw en veeteelt in China, Amerika en Nieuw-Guinea.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s