Mensenoffers in vroege landbouwstaten (3 B) Inca’s

Inca’s gaven kinderen die ze zouden offeren coca en alcohol

Inca kinderoffers coca en alacohol

Bovenaan links, het 13-jarig meisje. Rechts (in het groen) de cocabladeren.

Dat Tolteken, Azteken en Maya’s niet de enigen waren die mensenoffers, ook kinderen, brachten is bekend. De Inca’s offerden ook, weliswaar minder, kinderen. In het Andesgebergte, bij de top van de Volcán Llullaillaco, Argentinië, werden de bevroren lijken gevonden van een 13 jaar oud meisje, en een jongen en een meisje die tussen vier en vijf jaar oud waren.

Een nieuwe onderzoek werpt een nieuw licht op de capacocha rite van de grote Inca. daarbij werden kinderen geofferd. De rite is door chroniqueurs beschreven na de Spaanse verovering. Van de drie gevonden kinderen werd haar geanalyseerd en daaruit bleek dat ze en de voorbereiding van het offer in toenemende mate, gedurende maanden, coca en alcohol hadden (moeten) innemen. Ze kregen ook andere voedsel. in plaats van voornamelijk groenten zoals aardappelen te eten kregen ze mais en zelfs vlees, waarschijnlijk lamavlees. Het chichabier dat ze kregen was gemaakt van mais.
De analyse wees uit dat het oudste meisje tot een jaar voor haar dood een gewoon leven leiden. In dat laatste jaar werd ze goed gevoed. en haar mond werd een grote prop cocaïnebladeren gevonden. Ze zou kunnen bewusteloos geweest zijn voor ze stierf. De jongere kinderen kregen een gelijk aardige behandelingvoren.maar op een veel kortere periode. De onderzoekers denken dat ze zouden kunnen dienaars geweest zijn van het oudste meisje.
De onderzoekers denken dat de slachtoffertjes anders werden behandeld naargelang hun leeftijd, status en rol in de ritus.
Uit het gebruik van coca en alcohol kunnen we afleiden dat de Inca’s wisten en rekening hielden met de pijn die de kinderen zouden leiden bij hun executie en hun lijden wilden verzachten. Meer dan welk ander voorbeeld bewijzen mensenoffers hoe sterk de menselijke ideologie is.. Die leidde er toe dat hij zijn eigen kinderen offerde/vermoordde. De mens geloofde in alle maatschappijen waar mensenoffers gebracht werden dat de ziel van de geofferden bleven bestaan en na een tijd verhuisden in nieuw geboren kinderen. Waarom mensen andere mensen offerden: Mensenoffers (6) verklaring en redenen

Mensenoffers in de periode vóór de Inca’s
Mensenoffers begonnen niet bij de Inca’s. Hun talrijke voorlopers kenden die ook. De Moche brachten mensenoffers. Ze werden opgeslorpt door de Chimú die de traditie verder zetten. In Tihuanaco bij het Titicacameer werden verschillende tientallen onthoofde lichamen gevonden. Ze waren in geometrische patronen gelegd en begraven met drinkbekers. Misschien was er een verband tussen de piramide van Tihuanaco en die van Teotihuacan in Mexico. Tihuanaco is ouder maar de sites zijn uit dezelfde periode. Teotihuacan is een unieke site in Meso-Amerika. Een ander verband is de relatie van de piramide van de maan met Cerro Gordo.
Bij de Inca’s

Foto van de mummie van La Doncella of de Maagd, een meisje meer dan 500 jaar geleden geofferd door de Inca's.

Foto van de mummie van La Doncella of de Maagd, een meisje meer dan 500 jaar geleden geofferd door de Inca’s.

Bij de Inca’s waren veel gewone offers dagelijkse rituelen die uitgevoerd werden bij het opkomen van de zon. Bij de Inca’s wierp men bijvoorbeeld een maïskolf in het vuur en zegde een gebed op om Inti, de zonnegod aan te moedigen het offer op te eten en de Inca’s als kinderen van Inti te erkennen.
Bij de Inca’s waren de mensenoffers, behalve in geval van oorlog, religieus geïnspireerd alhoewel de context er een was van overleving van de gemeenschap en het behoud van de gevestigde politieke macht. De Inca’s en hun voorlopers offerden zowel dieren als mensen maar ook bereid voedsel, cocabladeren en chicha (maïsbier).
Een bekend Incamensenoffer was ‘Juanita’ of het ‘IJsmeisje’ Ze was hoog in de bergen begraven op de piek van de Ampato, ten noordwesten van Cuzco. Ze werd in 1995 gevonden door Johan Reinhard. Ze had feestelijke kleren aan en had veel grafgiften meegekregen. Ze had een schedelbreuk aan de achterkant van haar hoofd. Er is discussie of dergelijke Incaslachtoffers gewelddadig werden gedood of niet. Reinhard denkt dat de slachtoffers met een slag tegen een doek aan de achterkant van het hoofd bewusteloos werden geslagen en daarna levend begraven. ‘Sarita’, een ander meisje dat door Reinhard werd gevonden, had ook kleren van fijne stoffen aan maar de buitenste kleding was van of voor een man. Deze kleding kan gegeven zijn door de priester die de dienst leidde of door de vader van het meisje. Misschien diende dit kledingstuk voor haar echtgenoot in het hiernamaals of als bescherming bij haar tocht naar de andere wereld.
De Inca’s ontwikkelden een ingewikkelde kalender die gebaseerd was op de cyclische patronen van de natuur en de observatie van de sterren. De kalender moest helpen om het weer te voorspellen, en was daarom een hulp bij de teelt van gewassen.
Tanta Carhua was een meisje van tien jaar wiens vader haar had geofferd aan de Incaheerser als een ‘Capacocha’ of ‘Capac Hucha’. Ze werd naar Cuzco geleid door priesters waar ze de Incakeizer ontmoette. Op de weg naar de berg waar ze zou gedood worden kwam ze met haar gevolg, priesters, getuigen bij het offer, dragers van het voedsel en lama’s voorbij haar dorp. Volgens het verhaal zei Tanta Carhua aan de dorpelingen: “Jullie kunnen nu stoppen met mij want ik kan niet meer geëerd worden dan door de feesten die ze voor me celebreerden in Cuzco.” Voor ze gedood werd, werd het meisjes gevoed, kreeg ze chicha te drinken en werd ze dan levend begraven. Zo werd ze een godin en werd de berg naar haar genoemd.
Andere meisjes of jonge vrouwen die geofferd werden waren de ‘gekozen vrouwen’ of de ‘maagden van de zon’. Deze werden als meisje tussen acht en tien jaar oud gekozen door Inca-officiëlen doorheen het rijk. Ze werden naar een tempel, bijvoorbeeld in Machu Picchu, gebracht die ze gedurende zes of zeven jaar niet mochten verlaten. Hun plichten bestonden onder andere uit het permanent brandend houden van een vuur. Ze leerden er ook weven en maakten de kleren voor officiële ceremonies. Ze werden verondersteld maagd te blijven maar stonden wel ter beschikking van de grote Inca of zijn adel. Aan het einde van hun periode in de tempel werden ze vrij gelaten, gebruikt als concubines of uitgehuwelijkt aan de adel. Ze werden soms gekozen als offers. Van de ‘maagden van de zon’ in de Cuzco-tempel van Coricancha werd verteld dat ze gedood werden samen met lama’s en dat hun bloed op Inca-adelijken werd aangebracht door de grote Inca.
In het graf van een jongen op de El Plomo bergpiek in Chili werden gouden beeldjes met hem begraven. De adel gaf zelf zijn meest geliefde kinderen weg voor de offers. Men geloofde dat deze kinderen in ieder aspect perfect moesten zijn, fysiek en moreel. Ze offerden hun liefste kinderen aan de Inca, de zoon van de zon, de levende incarnatie van Inti.
Er waren graven waarin een jongen en een meisje samen begraven waren. Ze waren door de Inca in paren gehuwd en fijn aangekleed terug naar huis gestuurd. Anderen werden gedood en zouden huwen in de Inca-hemel.
Soms werden zeer extensief, als Inca-adellijken, versierde beeldjes mee met de slachtoffers begraven. Men denkt dat ze bedoeld waren als gezelschap voor de doden op hun weg naar het hiernamaals.
Mensenoffers werden gedaan voor speciale gelegenheden zoals de dood of de troonbestijging van een Incaheerser, aardbevingen, eclipsen, droogtes hongersnood.
Volgens Liesl Clark zijn sommige van deze mensenoffers gedaan toen de Inca’s hun wegennet aanlegden. Op bergwegen en kruispunten werd een bergpiek in de nabijheid gekozen en werden offers, ook menselijke, gedaan om de weg te zegenen. [2]

Dr. Marc Vermeersch
Marc.Vermeersch@gmail.com
Voor mensenoffers bij Maya’s, Azteken, in Afrika zie het in 2014 te verschijnen boek: Marc Vermeersch. De geschiedenis van de mens. Deel II. Boek 4 Het ontstaan van landbouw en veeteelt in Oost-Azië en Amerika.

Lees ook op deze blog over religie:
De oorsprong van ideologie en religie
–   The origin of ideology and religion (on the English blog)
Mensenoffers in vroege landbouwstaten (1) oudste voorbeelden
Mensenoffers in vroege landbouwstaten (2) Europa, China 
Mensenoffers in vroege landbouwstaten (3 A) Maya’s en Azteken
Mensenoffers in vroege landbouwstaten (3 B) Inca’s
Mensenoffers in vroege landbouwstaten (4) Jezus
Binnenkort: Mensenoffers (5) vrijwillige mensenoffers
Mensenoffers (6) verklaring en redenen
Bonjour Congo. Vooroudercultus in Kongo.

________________________________________
[1] Peter Watson, Ideen. Eine Kulturgeschichte von der Entdeckung des feuers bis zur moderne. C.Bertelsmann, 2005, p.175. Oorspronkelijke versie: Ideas. A History From Fire to Freud. Weidenfeld & Nicholson, London.
[2] Nora Reggio, Pre-Columbian Sacrifices, Art History, Spring 2000, 2000. http://gallery.sjsu.edu/sacrifice/precolumbian.html

Advertisements

Over marc vermeersch

Sedert 2002 werk ik aan een "geschiedenis van de mens". In 2008 verschenen twee boeken over jagers en verzamelaars. in 2012 verscheen het boek van mijn doctoraat. Boek 3 over het ontstaan van landbouw en veeteelt in Zuidwest-Azië verscheen in oktober 2014. De volgende jaren werk ik aan Boek 4 over landbouw en veeteelt in China, Amerika en Nieuw-Guinea.
Dit bericht werd geplaatst in mensenoffers, religie en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s