De stamboom van Homo sapiens en meer (5) Zuid-Amerikaanse indianen en Aleoeten met speciaal DNA (1)

Indianen hadden DNA van de zuidelijke route uit Afrika (1)
Foto van een Surui indiaan

In nieuwe artikels in Nature en Science werd bekend gemaakt dat bij leden van drie stammen in Amazonië én bewoners van de Aleoeten DNA werd ontdekt dat ook voorkomt bij aboriginals in Australië, Nieuw-Guineeërs (en Melanesiërs in het algemeen) en van Andamanezen (eilanden in het oosten van de Golf van Bengalen), en niet bij de rest van de indianen.

DNA van de zuidelijke route van Afrika naar Amerika werd bij de Aleoeten en in Amazonië teruggevonden

De bevolking van Amerika kwam er in drie grote golven: eerste Amerindianen, dan Na-Dené en tenslotte Inuit en Aleoeten. Kleine stammen en Aleoeten droegen een beetje DNA mee van mensen die langs het zuiden Oost-China hadden bereikt.

Het gaat om een zeer klein percentage, slechts 1 à 2% van alle DNA, dat voornamelijk uit nucleair DNA bestaat.[1]. Die vondst is toch een grote verrassing. De afgelopen 20 jaar was er een consensus ontstaan dat de bevolking van Amerika voor 1492, afkomstig was van drie groepen. De oudste, de Amerindianen, kwamen uit Siberië en bevolkten Amerika van noord naar zuid misschien al meer dan 30.000 jaar geleden. Er waren daarna minstens twee, misschien meerdere, golven. De tweede groep, de Na-Dené, kwamen oorspronkelijk ook uit Siberië, overleefden de laatste ijstijd voor het grootste deel in Beringia (door de stijging van de oceaan na de ijstijd, ligt dat nu onder water van de Bering Zee) en begonnen zich van Alaska naar het zuiden van de VSA te verspreiden tussen 14.000 en 6000 jaar geleden. Zij spreken Athabaskaanse talen die verwant zijn met de taal van de Ket aan de rivier Jenissei in Midden-Siberië. De derde en laatste groep die in Amerika aankwam zijn de Inuit of Eskimo’s en de nauw verwante Aleoeten. die het circumpolair gebied bevolkten.[2] Amerika DNA Oceanië Zuidoost-Azië

Nu blijkt dat in drie stammen, de Surui (330 mensen), de Karitiana (320 mensen) en de Xavante[3] (15.315 mensen), die in het westelijke Amazonewoud leven én bewoners van de Aleoeten ander nucleair DNA ontdekt werd. Dit is een zéér verassende ontdekking.

Hoe verliep de exodus voorbij de Indusmonding?

De laatste grote exodus van Homo sapiens uit Afrika begon tussen ca. 80.000 en 65.000 jaar geleden. Afrikanen vorderden langs de Aziatische kusten naar het Oosten. Het waren strandjutters die voor een groot deel leefden van schaal-, schelpdieren en vis. Waar stromen als de Indus in de oceaan uitmondden trokken ze stroomopwaarts inlands zonder dat ze hun levenswijze veel moesten veranderen. Waarschijnlijk tussen de Perzische Golf, de Indus, misschien verder oostwaarts, ontmoetten ze een ouder mensentype, de mens van Denisova, waarmee sommigen zich vermengden. In dit gebied splitste deze exodus zich in een noordelijke en een zuidelijke route.

De noordelijke route van Homo sapiens kwam zeker in Siberië terecht van waaruit de moderne mens zich naar het westen, tot in Europa en Zuidwest-Azië, en het oosten verspreidde. Afstammelingen van deze laatste groep zouden verder naar het oosten tot in Amerika geraken (vanaf daar noemen we ze Amerindianen). Homo sapiens vermengde zich in Siberië met neanderthalers. De groep met het hoogste percentage neanderthalgenen zijn de Tibetanen. Hoewel een ouder mensentype als de mens van Denisova in Siberië voorkwam als Homo sapiens er was aangekomen (De Denisovamens werd ontdekt in de Altaj in Siberië), zijn er voorlopig geen bewijzen dat zij zich vermengden met Denisovanen.

De zuidelijke route liep verder oostwaarts langs de zuidelijke kusten van Azië tot in Oceanië, eiland-Indonesië, Zuidoost-Azië, het zuiden van China maar waarschijnlijk de rest van China en misschien Korea. Tot en met vandaag wonen hun afstammelingen van deze zwarte mensen verspreid over Oceanië, Zuidoost-Azië en de Filippijnen. Een deel van de groepen van deze zuidelijke route en hun hedendaagse afstammelingen hebben een klein percentage Denisovagenen. Denisovagenen werden gevonden in Papoea-Nieuw-Guinea, Melanesië (beide 4 à 6%), Australië en China. Bij de Mamanwanegrito’s op de Filippijnen. Inwoners van Fiji en Oost-Indonesië hebben ook Denisovagenen. Daar staat tegenover dat de zwarte mensen (negrito’s) van de Andamaneilanden en de eveneens zwarte Jehai van Maleisië geen Denisovagenen hebben. Een grote verrassing was dat bij Cambodjanen tot 16% Denisovagenen gevonden werden. In Kampuchea moeten de daar wonende Denisovanen zich vermengd hebben met de Oost-Aziatische golf (Chinezen, Tibetanen, Koreanen).

De Aleoeten

ongeveer 10000 jaar geleden begon een migratie van kleine groepen Siberische Inuit over de Bering Straat naar Alaska. Ze waren ook nauw met de Siberische Tsjoektsjen (Engels: Chukchi). Het waren de voorouders van de huidige Inuit en Aleoeten, die sterk verwante talen spreken. Deze laatste zouden van Alaska uit de eilanden van de Aleoeten bevolken. Dit proces zou gedurende duizenden jaren doorgaan tot Inuit Groenland bereikten, er de Vikings verdreven of uitroeiden en verder oprukten naar Oost-Groenland.

De bewoners van de Aleoeten droegen (ook) dat zeer klein deel genen mee zoals de groepen van de zuidelijke, zwarte Oceaniërs en Zuidoost-Aziaten. Hoe kwam dat?

De aanwezigheid van dezelfde genen bij stammen in Amazonië en op de eilanden van de Aleoeten vraagt om een mogelijke verklaring. Dat is het onderwerp van het vervolg op deze blog.

Dr. Marc Vermeersch, marc.vermeersch@gmail.com

Deel 2 van deze blog: De stamboom van Homo sapiens en meer (5) Zuid-Amerikaanse indianen en Aleoeten met speciaal DNA (2)

De stamboom van Homo sapiens en meer (1) Afrika
De stamboom van Homo sapiens en meer (2) Van Afrika naar de Indusvallei
De stamboom van Homo sapiens en meer (3) Denisovamensen
De stamboom van Homo sapiens en meer (4) archaïsche mensen in Afrika
Dr. Marc Vermeersch, marc.vermeersch@gmail.com

[1] Uitleg over DNA, mtDNA, Y-chromosoom zou hier te veel plaats in beslag nemen. Ik verwijd naar: Marc Vermeersch, Boek 1, van Pan tot Homo sapiens, .

[2] De migratie naar Amerika wordt uitgebreid besproken in Marc Vermeersch, Boek 2,de maatschappij van jagers en verzamelaars (2014), p.182 tot en met p. 197.

[3] De Xavante zijn genetisch relatief nauw verwant met de Surui. Zie: Kuhn PC, Horimoto ARVR, Sanches JM, Vieira Filho JPB, Franco L, Fabbro AD, et al., Genome-Wide Analysis in Brazilian Xavante Indians Reveals Low Degree of Admixture, PLoS ONE 7(8), August 10, 2012.

Bronnen:

Maanasa Raghavan, Eske Willerslev et al., Genomic evidence for the Pleistocene and recent population history of Native Americans, Science, July 21 2015

How and when the Americas were populated remains contentious. Using ancient and modern genome-wide data, we find that the ancestors of all present-day Native Americans, including Athabascans and Amerindians, entered the Americas as a single migration wave from Siberia no earlier than 23 thousand years ago (KYA), and after no more than 8,000-year isolation period in Beringia. Following their arrival to the Americas, ancestral Native Americans diversified into two basal genetic branches around 13 KYA, one that is now dispersed across North and South America and the other is restricted to North America. Subsequent gene flow resulted in some Native Americans sharing ancestry with present-day East Asians (including Siberians) and, more distantly, Australo-Melanesians. Putative ‘Paleoamerican’ relict populations, including the historical Mexican Pericúes and South American Fuego-Patagonians, are not directly related to modern Australo-Melanesians as suggested by the Paleoamerican Model.

Pontus Skoglund, David Reich et al., Genetic evidence for two founding populations of the Americas, Nature, 2015, doi:10.1038/nature14895 Received 05 February 2015 Accepted 14 July 2015

Genetic studies have consistently indicated a single common origin of Native American groups from Central and South America1, 2, 3, 4. However, some morphological studies have suggested a more complex picture, whereby the northeast Asian affinities of present-day Native Americans contrast with a distinctive morphology seen in some of the earliest American skeletons, which share traits with present-day Australasians (indigenous groups in Australia, Melanesia, and island Southeast Asia)5, 6, 7, 8. Here we analyse genome-wide data to show that some Amazonian Native Americans descend partly from a Native American founding population that carried ancestry more closely related to indigenous Australians, New Guineans and Andaman Islanders than to any present-day Eurasians or Native Americans. This signature is not present to the same extent, or at all, in present-day Northern and Central Americans or in a ~12,600-year-old Clovis-associated genome, suggesting a more diverse set of founding populations of the Americas than previously accepted.

Advertenties

Over marc vermeersch

Sedert 2002 werk ik aan een "geschiedenis van de mens". In 2008 verschenen twee boeken over jagers en verzamelaars. in 2012 verscheen het boek van mijn doctoraat. Boek 3 over het ontstaan van landbouw en veeteelt in Zuidwest-Azië verscheen in oktober 2014. De volgende jaren werk ik aan Boek 4 over landbouw en veeteelt in China, Amerika en Nieuw-Guinea.
Dit bericht werd geplaatst in Denisova, DNA, noordelijke route, zuidelijke route en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s