Oudste mannelijk DNA, A00, 270.000 jaar

A00 A1b1 BT stamboomDeze blog behandelt één van de belangrijkste ontdekkingen in het DNA-onderzoek. De mensheid heeft tot vandaag mannelijk DNA, Y-chromosomen die van een ouder mensentype zijn dan Homo sapiens. Afkomstig in West-Afrika.

 

A00 A0 A1 stamboom
Eén van de sensationeelste ontdekkingen i.v.m. de afstamming van de mens kreeg weinig aandacht. In 2013 werd voor het eerst werd vastgesteld dat Homo sapiens niet van één man afstamt (v.w.b. het Y-chromosoom, dat de afstamming in mannelijke lijn duidelijk maakt) maar ook van een mannelijke lijn die ouder is dan Homo sapiens. De vondst werd in 2013 gepubliceerd door Fernando Mendez en collega’s. Het Y-chromosoom dat ze vonden haalden ze uit een Amerikaanse database. Het was van een zwarte Amerikaan. Het moet vroeger onvermijdelijk met een Afrikaanse slaaf in Amerika zijn beland. Onderzoekers gingen dan op zoek naar gelijkaardige Y-chromosomen in Afrika. Die werd gevonden bij 11 leden (op 174 geteste, 6,3%) van de Mbo, een stam in West-Kameroen. Mendez et al. gaven het Y-chromosoom de DNA-naam A00. Het kreeg een tweede naam,
Perry’s Y’ omdat de oudst bekende voorvader van de drager Albert Perry (° tussen 1817-1829) heette.

A00 stamboom

Er werden recent nog andere A00 Y-chromosomen gevonden. Men moest ook specifiekere namen hebben. De eerste A00 werd herdoopt in A00a.

En andere onderzoek bij de Mbo gaf een andere variant een iets hoger percentage (9,3%, 8 op 86) van A00b. Onderzoek uit 2015 gaf het hoogste percentage A00a 40,3% (27 op 67) bij de Bangwa (of Bangoua of Nweh), een Yemba sprekende groep in Kameroen. Eén individu kon net ingedeeld worden bij A00a of A00b.

Na correcties wordt de ouderdom van het Y-chromosoom A00 geschat op 270.000 jaar. Het oudste Y-chromosoom van Homo sapiens wordt geschat op 140.000 jaar. Interessant om weten is dat dit laatste, A0 (vroeger A1b-P305), gevonden werd bij Bakola Pygmeeën in Zuid-Kameroen, dus niet ver van A00 in West-Kameroen, maar ook in Ghana en dat het voorkomt bij 8,3% van de Berbers in Algerije. Dat laatste wijst er op dat dit oude Y-chromosoom in Noord-Afrika voorkwam toen de eerste golf migranten uit Zuidwest-Azië van oost naar west door Noord-Afrika trok en zich vermengde met zwarte Afrikanen (misschien pygmeeën) die daar leefden.

 

Perspectief

De afgelopen jaren bracht nieuw onderzoek belangrijke nieuwe resultaten mee v.w.b. het de afstamming van de mens. De recente vondsten van Homo naledi en Australopithecus sediba zijn slechts enkele voorbeelden van de nieuwe vondsten van oude hominiden.

Het complete genoom van de mens bracht de zekerheid mee dat Homo sapiens in Eurazië DNA van de neanderthalers meedraagt. Een weinig later werd een nieuw mensentype ontdekt, het eerste op basis van DNA-onderzoek, de mens van Denisova, die zich ook vermengde met Homo sapiens. Denisovaanse genen werden bij de moderne mens teruggevonden in Centraal-Azië, Zuidoost-Azië, Oceanië en Spanje. Uit DNA-analyse bleek ook dat nog een ander oud mensentype in Azië voorkwam maar daar is verder niets van geweten.

In mannelijke lijn is de mensheid niet alleen afkomstig van Homo sapiens

Tot recent wees DNA-onderzoek van het Y-chromosoom op één gemeenschappelijk mannelijke voorouder van Homo sapiens, ongeveer 140.000 jaar geleden. De studie van Mendez et al. verandert dat, de mensheid stamt ook af van een ouder mensentype met het Y-chromosoom A00, al is dit een zeer kleine groep. Niet alle moderne mensen zijn nakomelingen van dezelfde mannelijke Homo sapiens. 

De kans is groot dat de zoektocht naar de oorsprong van hedendaagse mensen nog nieuwe belangrijke vondsten zal opleveren, zowel in de archeologie als in het DNA-onderzoek.

Dr. Marc Vermeersch   –  marc.vermeersch@gmail.com

 

 

Advertenties
Geplaatst in A00, Uncategorized, Y oudste mannelijk DNA, Y-chromosoom | Tags: | Een reactie plaatsen

Onderdrukking van de vrouw in ) historisch perspectief (7) gelijkheid, matriarchaat en meer

Biologische basis en cultuur

Als we kijken naar onze naaste verwanten, bonobo’s en chimpansees zie we al een interessante tegenstelling. Bij de chimps hebben de mannen de macht, bij de bonobo’s de vrouwen, men kan spreken van een matriarchaat. De splitsing tussen beide soorten is vrij recent, 2 M jaar.

De maatschappij van de mens is veel verder geëvolueerd dat die van bonobo’s en chimpansees. Er is uiteraard ook een biologische basis maar de cultuur die er boven staat is veel complexer. We stellen vast dat bij de meeste maatschappijen patriarchaal zijn maar … niet allemaal. In een klein aantal maatschappijen zijn man en vrouw grosso modo gelijk.

  • bij jagers en verzamelaars: bij de pygmeeën is er een grote gelijkheid tussen man en vrouw.
  • Eenvoudige boeren zonder staat: bij de Buid van Mindoro (Filippijnen) idem.
  • Boerinnen en jagers: bij de Irokezen was er eveneens een grote gelijkheid.
  • De Ma in Zuid-China: een matrilineaire maatschappij zonder huwelijk
  • Postindustriële maatschappijen in het Westen: grote gelijkheid.

Cultuur kan evolueren, veranderen zoals het in het Westen zoals we de afgelopen eeuw en vooral de afgelopen 50 jaar gezien hebben.

Irokezen vrouwen positie

 

Bij de Irokezen was de sterke positie van de vrouw gebaseerd op de landbouw. De teelt van hoog opbrengende gewassenals mais, bonen en pompoenen. Vrouwen konden scheiden als ze wilden.

 

 

Methodes van onderdrukking

Aan de basis van de onderdrukking van vrouwen ligt het gebruik van geweld door mannen. Dat (w.o. verkrachting) hoort bij de biologische basis. Vrouwen slaan hoort daar uiteraard ook bij. Vrouwenroof is een onderdeel van het gebruik van geweld (kon leiden tot meer reproductie van de genen van de winnaars). Het is mogelijk dat bij mannen (maar daarom niet bij iedere man) de wil bestaat om vrouwen te overheersen en –aansluitend- bij sommige vrouwen een vrijwillige onderwerping. Dit is niet wit-zwart. Iedereen kent koppels waar de vrouw baas is, andere waar er evenwicht is en nog andere waar de man de baas is.
Bij de mens spelen ideologische onderdrukking (bv. mannen zijn meer waard dan vrouwen) en mannelijke bondgenootschappen tegen vrouwen ook een zeer belangrijke rol. 
(Hier komen we op terug.)

Matriarchaat en matrilineaire afstamming

In een matriarchaat hebben de vrouwen de macht. Bij de mens is dat nooit vastgesteld. Bij de mens was en is er wel matrilineaire afstamming. Daarbij hoort men bij de familie van zijn moeder en erft men in de regel van zijn moeders familie. Dat bestaat tot vandaag en in de Westers wereld kom matrilineaire afstamming weer voor. De kinderen krijgen dan de naam van hun moeder. De wetgeving laat dat vandaag toe.
Het is zo goed als zeker dat patrilineaire afstamming pas laat in de menselijke geschiedenis is ontstaan. Dat hield zo goed als zeker een achteruitstelling van de positie van de vrouw in en een –minstens in zekere mate- bevoordelen van de man. In veel gevallen het tot stand komen van een patriarchale maatschappij. Die bestond ook bij Australische stammen. Het patriarchaat en het sociale vaderschap zijn ontstaan voor de mens wist dat seks tot geboortes leidt. Dat was ook iets dat de mens moest ontdekken en waarschijnlijk pas met de veeteelt (vanaf 10.500 jaar geleden kon ontdekken.)

Dr. Marc Vermeersch   –   marc.vermeersch@gmail.com
De situtatie van de gelijkheid tussen man en vrouw besprak ik uitgebreid in mijn doctoraat:
Marc Vemeersch, Om zich te reproduceren moet de mens zich ook ideologisch reproduceren. 2012. Boek 25€. Het boek kan besteld worden Zie http://www.geschied.be 

De positie van de vrouw bij de Baruya van Papoea-Nieuw-Guinea

De onderdrukking van de vrouw in historisch perspectief (1a) chimpansees en bonobo’s
De onderdrukking van de vrouw in historisch perspectief (1b) chimpansees en bonobo’s

De onderdrukking van de vrouw in historisch perspectief (2) De verhouding man–vrouw bij de mens
De onderdrukking van de vrouw in historisch perspectief (3) Verschillen tussen man en vrouw 
De onderdrukking van de vrouw in historisch perspectief (4) Dominantie van de mannen

De onderdrukking van de vrouw in historisch perspectief (5) het ontstaan vd liefde / sociaal vaderschap

De onderdrukking van de vrouw in historisch perspectief (6) geweld van mannen tegen vrouwen

Geplaatst in biologische basis, matriarchaat, Uncategorized | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Geweld tegen vrouwen: borstverminking

15 november is vrouwendag

Bij alle geweld die vrouwen moeten ondergaan is het ‘strijken van de borsten’ waarschijnlijk de minst bekende.

Sedert meerdere jaren worden in West-Afrika de borsten van jonge meisjes gemutileerd. Ze worden kleiner of plat gemaakt. Die moeders willen daardoor vermijden dat de meisjes seksueel misbruikt of verkracht worden. De meisjes, meestal tieners, kunnen zo zwanger worden en dat wil men voorkomen. De meisjes kunnen zo ook op school verdergaan met leren i.p.v. als tienermoeder in een huwelijk gedwongen te worden.
Breast ironing 2018
Soms kan ik niet ademen omdat het verband zo strak is. Het schrikt me af. Ik heb het al een jaar. Het is echt heet, dus ik krijg overal plekken onder het verband. Ik begrijp niet waarom mijn moeder dit doet. -Manuella, negen jaar oud.

Sommige Kameroense moeders pletten de borsten van hun dochters af met hete spatels in de hoop dat ze daardoor minder aantrekkelijk worden voor mannen, en de gevolgen zijn vaak tragisch.

‘Het strijken van de borsten’ is de Kameroense gewoonte om de borsten van jonge meisjes te ‘masseren’ met hete werktuigen – spatula’s en stampers zijn de meest voorkomende – in een poging om hun zich ontwikkelende borsten af te platten. Bij het ‘plat maken’ worden volgende objecten gebruikt: “De meest gebruikte instrument voor het platmaken is een houten vijzel, die normaal gesproken gebruikt wordt om knollen fijn te stampen. Andere gebruikte instrumenten zijn bladeren van een plant, bananen, schillen van kokosnoot, slijpstenen, pollepels, spatels en hamers die met kolen verhit zijn.”

Het plat maken wordt gedaan met de bedoeling om hun eerste seksuele relaties uit te stellen door hun lichaam minder aantrekkelijk te maken voor mannen. Ouders vrezen vaak dat de meisjes hun opleiding niet afmaken als ze een man ontmoeten en zwanger worden.

Deze marteling wordt meestal uitgevoerd door hun vrouwelijke familieleden, eventueel geholpen door een genezer. De gevolgen kunnen desastreus zijn voor de gezondheid van de slachtoffers, borstkanker en borstvoedingskwesties komen vaak voor, om nog maar te zwijgen van de vele psychologische gevolgen van de praktijk. Volgens een GIZ-rapport uit 2011 is één op de tien Kameroense meisjes aan borststrijken onderworpen. De praktijk is door migratie ook ingevoerd in Groot-Brittannië.

“De helft van Kameroense meisjes met beginnende ontwikkeling van de borsten jonger dan negen jaar ondergaat de behandeling waarbij deze groei geremd of gestopt wordt, tegenover 38% van de meisjes onder elf jaar waarbij de ontwikkeling later inzet.”

Grotere verspreiding

“Het platmaken van de borsten wordt toegepast in alle tien de regio’s van Kameroen en is ook waargenomen in West- en Centraal-Afrika, in Benin, Tsjaad, Ivoorkust, Guinee-Bissau, Guinee-Conakry, Kenia, Togo en Zimbabwe. Het vegen van de borsten, “breast sweeping” is waargenomen in Zuid-Afrika. Alle etnische groeperingen in Kameroen, circa 200, zijn betrokken bij het platmaken van de borsten, zonder enige correlatie met religie, socio-economische status of andere kenmerk.” Het is met andere woorden zuiver een tegen meisjes en jonge vrouwen gerichte praktijk.

Ondanks dat er geen medische en/of psychologisch onderzoek is verricht naar de effecten waarschuwen medische experts dat dit de kans op borstkanker, cysten en depressie kan vergroten en zelfs van invloed kan zijn op borstvoeding op latere leeftijd.

Hoogtijd dat de vrouwenbeweging ook hier aandacht aan besteed en zeker de nog ergere genitale verminking die meestal ook door vrouwen wordt uitgevoerd. Ik leerde in 1981 of 82 een Soedanese familie kennen in Gent. De vrouw was door haar grootmoeder en andere vrouwen bij een vakantie op het platteland gruwelijk, compleet, besneden. In Gent werd ze zwanger van haar tweede kind. De bevalling in het UZ hield een groot risico in maar verliep goed. Na de bevalling moest de vrouw zo snel als mogelijk weer toegenaaid worden. Levenslang.

Het is een afschuwelijke praktijk.

Dr. Marc Vermeersch    –  marc.vermeersc@gmail.com

Bronnen

https://www.vice.com/en_au/article/4wbqdj/cameroon-tradition-flattening-chests-876

https://en.wikipedia.org/wiki/Breast_ironing

https://nl.wikipedia.org/wiki/Breast_ironing

Meerdere foto’s van vrouwen die breast ironing ondergingen op:

https://www.vice.com/en_au/article/4wbqdj/cameroon-tradition-flattening-chests-876

 

Video. Zeker niet voor wie gevoelig is voor leed en absoluut niet van misdaden tegen kinderen.

https://www.youtube.com/watch?v=WqFvPJXScoc

Over de onderdrukking van de vrouw:
De positie van de vrouw bij de Baruya van Papoea-Nieuw-Guinea

De onderdrukking van de vrouw in historisch perspectief (1a) chimpansees en bonobo’s
De onderdrukking van de vrouw in historisch perspectief (1b) chimpansees en bonobo’s

De onderdrukking van de vrouw in historisch perspectief (2) De verhouding man–vrouw bij de mens
De onderdrukking van de vrouw in historisch perspectief (3) Verschillen tussen man en vrouw 
De onderdrukking van de vrouw in historisch perspectief (4) Dominantie van de mannen

De onderdrukking van de vrouw in historisch perspectief (5) het ontstaan vd liefde / sociaal vaderschap

De onderdrukking van de vrouw in historisch perspectief (6) geweld van mannen tegen vrouwen

Geplaatst in Afrika, positie van de vrouw, Uncategorized, vrouw, verminking | Tags: | Een reactie plaatsen

90.000 BP: een 13-jarig meisje dochter van een neanderthalvrouw en een Denisovavader

neanderthaler man Christopher Rynn University of Dundee

door een artiest gemaakt beeld van een neanderthaler. Christopher Rynn University of Dundee

In het Altaigebergte in Siberië werd een bot van ongeveer 90.000 jaar oud gevonden in de intussen beroemde grot. Uit DNA-analyse bleek dat het bot afkomstig was van een meisje van ongeveer 13 jaar die van de onderzoekers de naam Denny (afgeleid van Denisova) kreeg. Ze had een Denisovavader en een Neanderthalmoeder. Dit is een buitengewone vondst omdat het kind een resultaat was van een directe combinatie van genen. Men wist al langer dat deze beide takken van de mens zich vermengd hadden maar vroegere vondsten kwamen 4 à 6 generaties na de eerste vermenging.

Denisova meisje 90000 BP

Het 2 cm lange bot dat inde Denisovagrot werd gevonden. Het was 90.000 jaar geleden van een 13-jarig maisje met een neanderthalmoeder en een denisovavader. THOMAS HIGHAM, UNIVERSITY OF OXFORD

De neanderthalgenen van Denny waren nauwst verwant met die van neanderthalgenen die gevonden waren in Vindija, Kroatië. De genen van het meisje waren minder verwant met de genen van neanderthalbotten in dezelfde Denisovagrot die om minder dan één meter afstand van haar bot gevonden werden. Het is vandaag niet duidelijk of neanderthalers uit Europa naar het oosten trokken of omgekeerd Siberische neanderthalers naar Europa. Denny’s vader, een Denisovaan, had ook neanderthalgenen, mogelijk honderden generaties ouder dan die van Denny. Deze vondst is ook het zoveelste bewijs dat mensen, Homo, zich gemakkelijk vermengden met andere ondersoorten. ZO vermengde Homo sapiens zich met een ouder mensentype (Y = A00) in West-Afrika, met neanderthalers in Europa en Azië en met Denisovanen in Azië. Een deel van deze laatste verspreidden zich tot in Oceanië waar groepen in Nieuw-Guinea tot 5% Denisovagenen hebben. Denisovagenen werden ook bij indianen in Zuid-Amerika gevonden.

Stamboom Homo 2019 Denisova neanderthal

Stamboom van Homo na de recente vondsten in Denisova. Dit is geen complete stamboom. De oudste mensentypes komen er niet in voor.

De analyse van de genen werd gedaan aan het Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology in Leipzig dat opnieuw toonde dat het wereldwijd de leidende instelling vwb DNA-analyse is. De onderzoekers aan het instituut komen uit veel landen: Finland, Frankrijk, Italië en veel andere.

Dr. Marc Vermeersch  – marc.vermeersch@gmail.com

Bron: First ancient-human hybrid a direct descendant of two different groups of early humans has been found in Russia. Nature, Vol. 560, 23 August 2018, p. 418-419.
Artikel door Matthew Warren
Bespreking van de mens van Denisova, neanderthalers, DNA enz.
Marc Vermeersch, Boek 1, Van Pan tot Homo sapiens.

Andere blogs over Denisovanen en vermenging met neanderthalers.

De stamboom van Homo sapiens en meer (5) Zuid-Amerikaanse indianen en Aleoeten met speciaal DNA (1)

De stamboom van Homo sapiens en meer (3) Denisovagenen in Oceanië en Zuidoost-Azië

Nieuwe vondsten in Denisova (2015)

Gepolijste stenen armband, 40.000 jaar oud, gemaakt door Denisovanen?

Mens erfde aanleg voor ziektes van neanderthal

 

 

Geplaatst in Denisova, neanderthaler, Uncategorized | Tags: | Een reactie plaatsen

Een Homo sapiens 315.000 jaar geleden?

 

Jebel Irhoud vergelijking met niet archaïsche Sapiens

Jebel Irhoud, Marokko, kaart

In de grot van Jebel Irhoud, Marokko, werden al fossielen gevonden in 1961. Men schatte hun ouderdom toen op ongeveer 40.000 jaar. Bijna 40 jaar later onderzocht men de grot opnieuw. Men vond nog 20 menselijke botten die van minstens vijf individuen afkomstig waren. Daarbij was er een complete kaak, schedelfragmenten en stenen werktuigen. De ouderdom van de site en de menselijke resten werd geschat tussen 280.000 en 350.000 jaar oud. Voor de datering gebruikte men twee verschillende methodes.

Jebel Irhoud kaart jpg

Jebel Irhoud, Marokko, kaart

Jean-Jacques Hublin van het Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology in Leipzig is ervan overtuigd dat de resten van een vroege Homo sapiens afkomstig zijn. De tanden komen best over een met die van Homo sapiens, hoewel ze groter zijn. Ze komen veel minder over een met de tanden van neanderthalers of andere archaïsche mensen.

De schedel van Jebel Irhoud is wel langer dan die van Sapiens en komt in dat opzicht beter overeen met een schedel van neanderthalers. Tot nog toe werd echter nog nooit een schedel van neanderthalers gevonden in Noord-Afrika. De schedel van Jebel Irhoud heeft een wenkbrauwboog, een ander archaïsch kenmerk.

Jebel Irhoud grot

De grote in Jebel Irhud. / The Cave in Jebel Irhoud

 

Twee van de oudste Homo sapiens fossielen werden gevonden in Ethiopië.

  • Kibish, Ethiopia, fossielen Omo I and Omo II, 198.000 ± 14 BP (Marc Vermeersch, Boek 1, Van Pan tot Homo sapiens, p. 329)
  • Herto, Middle Awash, Ethiopia, tussen 160,000 en 154,000 BP. (Marc Vermeersch, Boek 1, p. 327)

Hublin verondersteld dat er meer dan 300.000 jaar geleden een verspreiding was van de vroege Homo sapiens in Afrika. In deze periode was de Sahara groen en waren er meren en rivieren. Er leefden dieren die afkomstig waren van Oost Afrika. Ze kwamen voor tot in Marokko.
Of deze botten behoorden tot een vroege Homo sapiens is voor discussie vatbaar. De schedel waaronder de duidelijke wenkbrauwboog heeft duidelijk archaïsche kenmerken. De tanden zijn dan weer evolutionair eerder van een Sapiens. Het lijkt mij redelijk om aan te nemen dat de evolutie van de mens naar Homo sapiens in mozaiekvorm verliep. Een aantal kenmerken waren gevorderd, andere niet. Natuurlijke selectie zorgde er voor dat de voordeligste kenmerken behouden bleven. Vooraan loopt de schedel naar achter. De latere vorm van een sapiensschedel zou vooraan groter zijn. De frontale zone waar bv. analyse en synthese gebeuren.

Dr. Marc Vermeersch – marc.vermeersch@gmail.com

BP = Before Present, Voor Vandaag, waarbij Vandaag het jaar 1950 is.

Bronnen

The age of the hominin fossils from Jebel Irhoud, Morocco, and the origins of the Middle Stone Age Daniel Richter, Rainer Grün,  Renaud Joannes-Boyau,,   Teresa E. Steele,   Fethi Amani,   Mathieu Rué,Paul Fernandes,   Jean-Paul Raynal,1, 11,   Denis Geraads,1, 12,   Abdelouahed Ben-Ncer,8, Jean-Jacques Hublin1, 13, & Shannon P. McPherron1,

 

Fletcher, W.J., Hughes, P.D., Anthropogenic trigger for Late Holocene soil erosion in the Jebel Toubkal, High Atlas, Morocco

Nature 546, 293–296, (08 June 2017). Received 04 May 2016  Accepted 05 April 2017    Published online 07 June 2017

 

Jean-Jacques Hublin et al, New fossils from Jebel Irhoud, Morocco and the pan-African origin of Homo sapiens, Nature (2017). DOI: 10.1038/nature22336

Daniel Richter et al, The age of the hominin fossils from Jebel Irhoud, Morocco, and the origins of the Middle Stone Age, Nature (2017). DOI: 10.1038/nature22335

Journal reference: Nature

The timing and location of the emergence of our species and of associated behavioural changes are crucial for our understanding of human evolution. The earliest fossil attributed to a modern form of Homo sapiens comes from eastern Africa and is approximately 195 thousand years old1, 2, therefore the emergence of modern human biology is commonly placed at around 200 thousand years ago3, 4. The earliest Middle Stone Age assemblages come from eastern and southern Africa but date much earlier5, 6, 7. Here we report the ages, determined by thermoluminescence dating, of fire-heated flint artefacts obtained from new excavations at the Middle Stone Age site of Jebel Irhoud, Morocco, which are directly associated with newly discovered remains of H. sapiens8. A weighted average age places these Middle Stone Age artefacts and fossils at 315 ± 34 thousand years ago. Support is obtained through the recalculated uranium series with electron spin resonance date of 286 ± 32 thousand years ago for a tooth from the Irhoud 3 hominin mandible. These ages are also consistent with the faunal and microfaunal9 assemblages and almost double the previous age estimates for the lower part of the deposits10, 11. The north African site of Jebel Irhoud contains one of the earliest directly dated Middle Stone Age assemblages, and its associated human remains are the oldest reported for H. sapiens. The emergence of our species and of the Middle Stone Age appear to be close in time, and these data suggest a larger scale, potentially pan-African, origin for both.

Jebel Irhoud stenen werktuigen jpg

Stenen werktuigen uit Jebel Irhoud. De Levalloistechniek werd ook in Europa gebruikt.

a, b, e, Unifacial points (layer 6). c, d, Convergent scrapers (layer 6). f, Déjeté scraper (layer 6). g, h, Convergent scrapers (layer 7). i, Unifacial point (layer 7). j, Levallois Flake (layer 7). k, m, Double scrapers (layer 7). l, Déjeté scraper (layer 7). n, Single scraper (layer 7).

 

 

 

Geplaatst in Homo sapiens, Jebel Irhoud, Marokko, Uncategorized | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

De Dravidische taalfamilie

Dravidisch kaart 2018 groter

Het verspreidingsgebied van de Dravidische taalfamilie. Kurukh is een kleine taak die nog op vijf plaatsen voorkomt waaronder Nepal, Bangladesj en Bhoetan. (Op de kaart staan slechts drie pijlen voor zes gebieden maar er zijn meer gebieden dan deze zes) Kurukh is nauw verwant met Brahui en Malto. Het aantal sprekers van Kurukh neem sterk toe. De meeste sprekers zijn lid van tribale gemeenschappen.   

Dat in Anatolië en op veel andere plaatsen meerdere verschillende talen gesproken werden voor de landbouw er doorbrak moet niet verwonderen. Homo sapiens, jagers en verzamelaars hadden er tienduizenden jaren, minstens 45.000 jaar, meer dan 100.000 jaar als en archaïsche Homo sapiens meetelt, gewoond. Hun talen hadden tienduizenden jaren gehad om te apart te evolueren en apart te evolueren. Men moet ook niet verwachten dat die versplintering eindeloos was. Jagers en verzamelaars waren mobiel. Ze werkten samen in grotere gebieden. Door vele contacten en feesten zagen ze elkaar en konden nieuwe woorden, veranderingen zich over vrij grote gebieden verspreiden. Maar die werking kan niet vergeleken worden met een nieuwe productiewijze als de landbouw, die zich op korte tijd over zeer grote oppervlaktes zou verspreiden. Eénmaal die voltooid was zouden de talen van de eerste boeren zich ook opdelen in vaak een grot aantal talen.
De landbouw ontstond voor het eerst in Zuidwest-Azië en verspreidde zich van daar o.a. naar het Indische subcontinent. Van Zuidoost-Anatolië ging het door Iran naar Pakistan en verder naar Zuid-India, tot in Ceylon. De kans is groot die boeren in b.v. Iran proto-Dravidisch oppikten en dit verspreidden in het Indische subcontinent. Er is geen bewezen verband tussen de Dravidische talen en andere talen uit Zuidwest-Azië als Sumerisch (een islolaattaal, gesproken in Zuid-Mesopotamië, ook de eerste geschreven taal) noch van andere talen.

Verwantschap met Elamitisch?

Sommige onderzoekers zagen een verband met Elamitisch, een taal die gesproken werd aan het noorden van de Perzische Golf, tot voorbij de zeer oude stad Susa. Er is geen aanvaard verband met Dravidisch maar de hypothese is geformuleerd. Elamitisch zou ontstaan zijn in het Zagrosgebergte dat in het noorden aansluit bij Zuidoost-Anatolië, het belangrijkste gebied voor het ontstaan van landbouw en hét gebied waar veeteelt ontstond.[1]

Verwantschap met Urartisch en Hurritisch?

Er werden nog meer niet-Semitische en niet-Indo-Europese talen (de laatste hebben hun oorsprong ten noorden van de Zwarte Zee) zoals Urartisch in Oost-Anatolië, dat nauw verwant is met het Hurritisch. Er is geen bewezen verband tussen Urartisch, Hurritisch en de Dravidische talen.

Begin van de landbouw in het oosten van het Indische subcontinent

In Mehrgarh, Pakistan, werd de landbouw aan het einde van het 8ste millennium, ten laatste in het 7de millennium VOT (Voor onze tijd) ingevoerd. “De landbouw, vrij snel gevolgd door veeteelt, kwam hieraan met het pakket gewassen dat in Zuidwest-Azië gedomesticeerd was vanaf het PPNB, aan het einde van het 8ste millennium, ten laatste in het 7de millennium VOT. Tussen Zuidwest-Azië naar Indië was er geen scherpe ecologische grens. De landschappen bestonden er ook uit bergen, vruchtbare valleien, plateaus. Half-woestijnen en woestijnen werden vermeden. De eerste Indische boeren teelden tarwe en gerst.” (…) Het neolithicum in Zuidwest-Azië was ontstaan lang voor men er potten bakte. De oudste verspreiding van de landbouw was dan ook zonder de kennis noodzakelijk om potten te kunnen bakken.  en “In de onderste lagen van de oudste sites vindt men geen resten van potten. Landbouw op PPNB-niveau kende nog geen potten, die zouden ook in Indië later gebruikt worden.” (714 Peter Bellwood, 2005, op. cit., p .86 e.v. ) (Beide citaten uit : Marc Vermeersch. De geschiedenis van de mens. Deel II. Landbouwers en veetelers. Boek 3, Het ontstaan van landbouw en veeteelt in Zuidwest-Azië en de verspreiding er van naar Europa, West-Azië en Afrika, p. 329.)

Talen vóór het Dravidisch

Southworth trof woorden aan die geen Dravidisch noch oud Indo-Arisch waren[2]. Ze zouden kunnen van een uitgestorven substraat afkomstig zijn, van een taal of talen die in Zuid-India gesproken werden voor Dravidisch.

Was de taal van de Indusbeschaving een Dravidische taal?

De Harappataal was de taal van de Indusbeschaving, tussen 2800 en 1800 VOT. Het was een geschreven taal die nog niet of niet helemaal ontcijferd is. In 1964 hadden een Fins en een Sovjetteam onafhankelijk van elkaar een analyse van het Indusschrift gemaakt en ze waren beiden tot het besluit gekomen dat het een Dravidische taal was. Asko Parpola de leider van het Finse team claimt sedert 1994 dat hij het schrift minstens gedeeltelijk ontcijferd heeft.[3]

Dravidisch

“Dravidisch is één van de grote taalgroepen in de wereld die zou kunnen verspreid geweest zijn in het Indische subcontinent samen met de verspreiding van landbouw en veeteelt. Er zijn ongeveer 85 Dravidische talen en 217 miljoen sprekers. Dravidisch wordt voornamelijk gesproken in het zuiden van de republiek India. In het noordoosten van India hebben de gebieden waar Dravidisch gesproken wordt een eilandkarakter. Er is in het grensgebied van Pakistan, Iran en Afghanistan ook een Dravidische taal, Brahui, die in een gebied met een doorsnede van honderden kilometers gesproken wordt. Vandaag zijn er 2,2 miljoen Brahuisprekers. Het is een isolaat, 1500 km verwijderd van de dichtstbijzijnde Dravidische taal. Slechts 15% van de woordenschat van het Brahui is Dravidisch wat wijst op een langdurig contact en invloed van omringende volkeren en hun talen. (…)

Er is een tweede these die het bestaan van een Dravidische taal in Pakistan enzovoort kan verklaren. Brahuisprekers wonen in berggebieden, ideaal voor taalisolaten. Zij zouden hun taal kunnen behouden hebben in hun bergachtig gebied, ook toen ze millennia later, omringd waren door Indo-Iraanse volkeren. De verwantschap van Brahui met andere Noord-Dravidisch talen wijst eveneens in de richting van een isolaat. Talen die geconfronteerd worden met nieuwere talen, talen van machthebbers, dragers van nieuwere en betere technieken overleven meestal niet tenzij in geïsoleerde gebieden: het regenwoud, berggebieden en eilanden.(715) Op Ceylon wordt Tamil, een Dravidische taal, gesproken maar die werd vrij recent door Tamilezen die uit Zuid-India kwamen en zich op Ceylon vestigden, ingevoerd.”

(Citaat uit Marc Vermeersch. De geschiedenis van de mens. Deel II. Landbouwers en veetelers. Boek 3, Het ontstaan van landbouw en veeteelt in Zuidwest-Azië en de verspreiding er van naar Europa, West-Azië en Afrika, p. 345-346.)

Nieuw onderzoek

In een nieuwe studie naar de beginfase van Dravidisch onderzochten verschillende onderzoekers waaronder Vishnupriya Kolipakam, Fiona M. Jordan en Michael Dunn van het Evolutionary Processes in Language and Culture, Max Planck Institute for Psycholinguistics in Nijmegen en anderen.  Onderzoekers maakten ter plaatse om opnamen te maken bij sprekers van een Dravidische taal. Hun resultaat geeft aan dat Dravidisch ongeveer 4500 jaar oud is. (MV) Deze ouderdom kan enkel als benaderend beschouwd worden. Taalkundig onderzoek kan nooit zo precies zijn als archeologisch onderzoek waar sommige methodes als de dendrochronologie (gebaseerd op de aarringen van bomen) absolute datums opleveren. De kans is groot dat proto-Dravidisch samen metde verspreiding van landbouw uit ZW-Azië kwam. Maar het kan ook de taal geweest zijn van een tweede of derde golf die met nieuwe technieken (b.v. potten, nieuwe planten enz.) naar het oosten uitbreidden.

De studie toonde ook aan dat alle Dravidische talen beïnvloed werden door andere taalfamilies, zoals Indo-Arisch en Munda (een uit het oosten komende Austronesisiche taalfamilie) én deze op hun beurt beïnvloedden.

Dravidisch wordt tot vandaag gesproken in Iran, Pakistan, Noord-Indië, Nepal en op Ceylon. Een aantal Dravidische talen heeft veel sprekers: Malayalam, 33 miljoen sprekers, Kannada, 38 miljoen sprekers, Tamil, 61 miljoen sprekers, and Telugu, 74 miljoen sprekers. Dravidisch beïnvloedde het Sanskriet, de oude taal van de Indo-Arische veroveraars vanaf 1750-250 VOT. 2.

Dravidisch stamboom ouderdom

Eén van de mogelijke stambomen van Dravidisch. Voor andere mogelijke stambomen: zie artikel.

 

Bron:   Vishnupriya Kolipakam, Fiona M. Jordan, Michael Dunn, Simon J. Greenhill, Remco Bouckaert, Russell D. Gray, Annemarie Verkerk,  A Bayesian phylogenetic study of the Dravidian language family, ROYAL SOCIETY OPEN SCIENCE, Published 21 March 2018.

Samenvatting artikel 

The Dravidian language family consists of about 80 varieties (Hammarström H. 2016 Glottolog 2.7) spoken by 220 million people across southern and central India and surrounding countries (Steever SB. 1998 In The Dravidian languages (ed. SB Steever), pp. 1–39: 1). Neither the geographical origin of the Dravidian language homeland nor its exact dispersal through time are known. The history of these languages is crucial for understanding prehistory in Eurasia, because despite their current restricted range, these languages played a significant role in influencing other language groups including Indo-Aryan (Indo-European) and Munda (Austroasiatic) speakers. Here, we report the results of a Bayesian phylogenetic analysis of cognate-coded lexical data, elicited first hand from native speakers, to investigate the subgrouping of the Dravidian language family, and provide dates for the major points of diversification. Our results indicate that the Dravidian language family is approximately 4500 years old, a finding that corresponds well with earlier linguistic and archaeological studies. The main branches of the Dravidian language family (North, Central, South I, South II) are recovered, although the placement of languages within these main branches diverges from previous classifications.We find considerable uncertainty with regard to the relationships between the main branches.

[1] In den 1970er Jahren griff der amerikanische Forscher David W. McAlpin diese Theorie wieder auf und veröffentlichte 1981 eine Monografie, in der er für sich beanspruchte, die elamisch-dravidische Verwandtschaft nachgewiesen zu haben.[19] Die elamisch-dravidische Hypothese beruht zum einen auf strukturellen Ähnlichkeiten (beide Sprachen sind agglutinativ und weisen Parallelen in der Syntax auf), zum anderen wies McAlpin auf eine Reihe ähnlich lautender Suffixe hin und stellte 81 elamisch-dravidische Wortgleichungen auf. Nach McAlpins Hypothese gehörten Elamisch und Dravidisch zu einer gemeinsamen Sprachfamilie, die man nach ihrer angenommenen Urheimat im Zagros-Gebirge auch „zagrosisch“ nennt, und hätten sich zwischen 5500 und 3000 v. Chr. voneinander getrennt.
Aus Sicht der meisten anderen Forscher sind aber McAlpins Belege nicht ausreichend genug, um eine genetische Verwandtschaft nachzuweisen. Zvelebil 1991 spricht von einer „attraktiven Hypothese“, für die es viele Anhaltspunkte aber keinen Beweis gebe.[20] Steever 1998 hält McAlpins These für zweifelhaft.[21] “ uit: https://de.wikipedia.org/wiki/Dravidische_Sprachen

[2] Southworth FC, . 2005, Linguistic archaeology of South Asia. London, UK: Routledge, p. 89-90.

[3] Zie https://de.wikipedia.org/wiki/Dravidische_Sprachen

Geplaatst in Dravidisch, Indië, taal, Uncategorized | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Neanderthal kunst in Spanje, 64.800 BP

Spanje La Pasiega groot

La Pasiega, de muurschildering (groot)

Spanje kaart met 4 vindplaatsen van neanderthalkunst

Kaart met drie van de vier in deze blog vermelde vindplaatsen. De Cueva de los Aviones kwam in een eerder blog aan bod en komt nog aan bod in een volgende.

 

 

Spanje La Pasiega 'verbeterde' tekening

Een interpretatie van de tekening op de foto hierboven. Punten, dieren en een complexe tekening waar alle verklaringen mogelijk zijn.

 

Science[1] publiceerde een artikel over muurschilderingen van Neanderthalers in het zuiden van Spanje. Ze waren gevonden in niet minder dan drie (bekende) grotten. De oudste waren minstens ca. 64.800 jaar ouder. Nadat een week tevoren een artikel was verschenen dat de ondergang van de neanderthalers weet aan hun onvermogen om kunst voort te brengen was dit de best denkbare weerlegging.

handsjablonen Sulawesi 33000 BP

  Handsjabloon van Sulawesi (Indonesië) 33.000 jaar oud

handsjabloon Egypte ouderdom onbekend

Handsjabloon uit Egypte, ouderdom onbekend.

De ouderdom van de schilderingen werden bepaald met de Uranium-thorium (U-Th) methode. Deze test wordt uitgevoerd op de koolstofafzetting die boven op de schildering is ontstaan. Er is zeer weinig koolstof, b.v. 10 mg, voor nodig. De ouderdom die men zo krijgt is een minimumleeftijd voor de schildering.

 

Ardales

Men vond rood geschilderde speleothemen (stalagmieten) in de grot Doña Trinidad, Ardales (Andalucía). In Ardales werd geleefd in het midden- en laat-paleolithicum (door neanderthalers en later door Sapiens). Hier werd een groot aantal, meer dan 1000, rode schilderingen en gravures gevonden: handsjablonen en schilderingen met punten, lijnen, schijven en andere geometrische vormen. Daarnaast figuratieve voorstellingen van dieren waaronder paarden, herten en vogels. De schilderingen zijn tussen 45.900 en 65.500 jaar geleden gemaakt.

Maltravieso

Maltravieso (Estremadura, ZW Spanje) was periodiek bewoond de afgelopen180.000 jaar. Het telt ongeveer 60 handsjablonen maar ook geometrische vormen, b.v. punten en driehoeken maar ook geschilderde en gegraveerde figuren.

Het wereldwijd gebruik van handsjablonen

Dat er opnieuw handsjablonen gevonden werden die door neanderthalers gemaakt werden is buitengewoon belangrijk want het is een voorbeeld van een thema dat zowel neanderthalers als Sapiensen gebruikten maar waarvan de oudst bekende voorbeelden nu van neanderthalers zijn.

De kans is groot dat deze praktijk in één gebied is ontstaan is. Kandidaat voor het ontstaan van handsjablonen is ook hier Afrika omdat handsjablonen wereldwijd verspreid werden en enkel Homo sapiens zich wereldwijd verspreidde. Toch valt niet absoluut uit te sluiten dat neanderthalers deze schilderingen eerst maakten en dit gebruik zich van hier naar Azië en Afrika verspreidde. “Taçon (…) geeft aan dat hoewel handsajblonen gewoon zijn in Europa, Azië en Australië, ze zelden voorkomen in Afrika in gelijk welke periode.” Uit: A Journey to the Oldest Cave Paintings in the World. https://www.smithsonianmag.com/history/journey-oldest-cave-paintings-world-180957685/

Zie in Marc Vermeersch, Boek 1, van Pan tot Homo sapiens, op p. 282 over handsjablonen in de grot van El Castillo, zie ook hierna), 40.800 jaar oud.

Zie ook in Marc Vermeersch, Boek 2, De maatschappij van jagers en verzamelaars, p. 82-83, voor Australië, p. 93, 99 voor Tasmanië, Homo sapiens in Europa, p. 149, 155, 160, 162, 164-165; in Brazilië p. 212.

Spanje Maltravieso handsjablonen.png
Foto van handsjablonen in Maltravieso?

Motief met rode lijnen in La Pasiega (Cantabria).  

La Pasiega

De grot van La Pasiega, maakt deel uit van het Monte Castillo grottencomplex. Dit omvat de grotten van El Castillo, Las Chimeneas en Las Monedas. Ze werden continu door mensen bewoond gedurende de afgelopen 100.000 jaar. De grottenkunst omvat hier voornamelijk rode en zwarte schilderingen, waaronder groepen dieren, lineaire tekens, claviforme tekens (die een dunner en een dikker uiteinde hebben, b.v. bij een knuppel), punten, en mogelijke antropomorfe tekens.

Video over de ontdekkingen in de Spaanse grotten. Deze is interessant omdat belangrijkste tekening er ook Neanderthal Origin of Iberian Cave Art (Science) / https://www.youtube.com/watch?v=0H_wFNfrMmU

In La Pasiega werden ook veel jongere schilderingen en tekeningen, gemaakt door Homo sapiens, gevonden. Een zeer interessant en uitgebreid overzicht staat op https://en.wikipedia.org/wiki/Cave_of_La_Pasiega Het is alleen spijtig dat er nauwelijks dateringen vermeld worden.

 

Voornaamste bronnen:
Dirk L.Hoffmann, Alistair W.G., Piked Marcos García-Diez, Paul B. Pettitt, João Zilhão, Methods for U-series dating of CaCO3 crusts associated with Palaeolithic cave art and application to Iberian sites, Quaternary Geochronology, Volume 36, September 2016, Pages 104-119.

L. Hoffmann, C. D. Standish, M. García-Diez, P. B. Pettitt, J. A. Milton, J. Zilhão, J. J. Alcolea-González, U-Th dating of carbonate crusts reveals Neandertal origin of Iberian cave art, Science, 23 Feb 2018, Vol. 359, Issue 6378, pp. 912-915.

Neandertal cave art

It has been suggested that Neandertals, as well as modern humans, may have painted caves. Hoffmann et al. used uranium-thorium dating of carbonate crusts to show that cave paintings from three different sites in Spain must be older than 64,000 years. These paintings are the oldest dated cave paintings in the world. Importantly, they predate the arrival of modern humans in Europe by at least 20,000 years, which suggests that they must be of Neandertal origin. The cave art comprises mainly red and black paintings and includes representations of various animals, linear signs, geometric shapes, hand stencils, and handprints. Thus, Neandertals possessed a much richer symbolic behavior than previously assumed.

Abstract
The extent and nature of symbolic behavior among Neandertals are obscure. Although evidence for Neandertal body ornamentation has been proposed, all cave painting has been attributed to modern humans. Here we present dating results for three sites in Spain that show that cave art emerged in Iberia substantially earlier than previously thought. Uranium-thorium (U-Th) dates on carbonate crusts overlying paintings provide minimum ages for a red linear motif in La Pasiega (Cantabria), a hand stencil in Maltravieso (Extremadura), and red-painted speleothems in Ardales (Andalucía). Collectively, these results show that cave art in Iberia is older than 64.8 thousand years (ka). This cave art is the earliest dated so far and predates, by at least 20 ka, the arrival of modern humans in Europe, which implies Neandertal authorship.


Perforated shells from Cueva de Los Aviones, possibly made by the Neanderthals as jewelry 115,000 years ago. Photo courtesy of J. Zilhao/University of Barcelona
.

[1] D. L. Hoffmann, U-Th dating of carbonate crusts reveals Neandertal origin of Iberian cave art, Science,  23 Feb 2018, Vol. 359, Issue 6378, p. 912-915
Andere blogs over kunst
De spectaculaire constructies in de grot van Bruniquel (F), 176.500 BP
Kunst Olduvai 1,74 M BP, de bavianenkop
De oorsprong van esthetisch gevoel en kunst.
Schelpen en pluimen, nieuwe kunstobjecten van neanderthalers  
(waar Cueva de los Aviones aan bod komt)
De oudste door de mens bewerkte beeldjes

Het oudste liefdesbeeldje ter wereld.
Een virtueel bezoek aan de grot van Lascaux

Chauvet, grottenkunst in Europa tot 32.410 jaar oud

Der Löwenmensch, het oudst bekende beeldje met een combinatie mens-dier
Het oudste Europees Venusbeeldje uit de Hohle Felsgrot (D)
Schelpen en pluimen, nieuwe kunstobjecten van neanderthalers
De oudste juwelen ter wereld

Nerja, oudste grottenkunst in Europa, meer dan 40.000 jaar oud
Vela Spila (Kroatië), keramiek 17.500 jaar geleden

Kunst. De denker en de zittende vrouw.
De Kalahari 70.000 jaar geleden: religie, totem, kunst en een python (a
) de neushoorngrot
De Kalahari 70.000 jaar geleden (b) de neushoorngrot de interpretatie

Geplaatst in esthetisch gevoel, kunst, neanderthalers, Spanje neanderthalers, Uncategorized | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen